قرآن کریم
نهج‌البلاغه. (1378). ترجمه سید جعفر شهیدی. تهران: علمی و فرهنگی.
ابن‌منظور، محمد بن مکرم. (1410ق). لسان العرب. ج 9. بیروت: دار صادر.
اسفندیاری، اسکندر. (1374). «پژوهشی درباره طوایف غلات تهران». تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
اسماعیلی، حسین. (1389). «تشنه در میقاتگه (متن و متن شناسی تعزیه، مجموعه لیتن)». تهران: معین.
بلوکباشی، علی. (1390). «تعزیه‌خوانی (حدیث قدسی مصایب در نمایش آیینی)» چاپ دوم. تهران: امیرکبیر.
بیضایی، بهرام. (1390). «نمایش در ایران». تهران: روشنفکران و مطالعات زنان.
پرویزی، فرحناز و همکاران. (1398). «واکاوی و نقد غلوآمیز درباره امامان (ع) در دو تفسیر عیاشی و قمی». دو فصلنامه علمی حدیث‌پژوهی. س11. ش22. صص339-360.
تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد. (1383). غرر الحکم و درر الکلم. تهران: دانشگاه تهران.
جعفریان، رسول. (1390). «بررسی چند روایت تاریخی در باب غالیان عصر خلافت امام علی (ع)». پژوهش‌های تاریخی. س3. ش4. صص2330.
حر عاملی، محمد بن حسن. (1414ق). وسائل الشیعه الی تحصیل مسائل الشریعه. بیروت: داراحیاء التراث العربی.
حنبل، احمد. (1411ق). مسند احمد. ج 1، بیروت: دارالفکر.
حیدری، سید کمال. (1391). غلو: حقیقت و اقسام آن. تهران: مشعر.
راغب اصفهانی، ابوالقاسم حسین بن محمد. (1404ق). المفردات فی غرایب القرآن. تهران: المکتبه المرتضویه.
راوندی، قطب‌الدین. (1388). خرایج و جرایح (جلوه‌های اعجاز معصومین). ترجمه غلامحسین محرمی. قم: جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
شاذان، ابی‌الفضل. (1394). الفضائل ابن شاذان. ترجمه سید محمدحسین حسینی. تهران: آرایان.
شهیدی، عنایت‌الله. (1380). پژوهشی در تعزیه و تعزیه‌خوانی از آغاز تا پایان دوره قاجار در تهران. تهران: دفتر پژوهش‌های فرهنگی با همکاری کمیسیون ملی یونسکو در ایران.
شیخ مفید، محمد بن محمد بن نعمان عکبری. (1413ق). تصحیح اعتقادات الامامیه. قم: الموتمر العالمی لالفیه الشیخ المفید.
صالح‌پور، اردشیر. (1386). ساخت‌مایه‌ها و جان‌مایه‌های ادبی تعزیه. مجموعه مقالات نمایش گردهمایی مکتب اصفهان. تهران: فرهنگستان هنر.
صفری فروشانی، نعمت‌الله. (1378). غالیان کاوشی در جریان‌ها و برآیندها. مشهد: آستان قدس رضوی.
عمید، حسن. (1386). فرهنگ فارسی عمید. تهران: امیرکبیر.
