A Reflection on the customs of the ancient combat and warfare according to Bighami’s Darabnameh

Document Type : Original Article

Author

Associate Professor, Department of Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages. University of Kashan, Kashan. Iran.

10.22077/jcrl.2024.6983.1079

Abstract

The present article examines Darabnama (887 A.H.) or, more precisely, Firouzshahnameh. Darabnameh is one of the oldest Persian love and folk epics of pre-Islamic Iran, narrated by Mohammad Beghmi about the heroism of Firouzshah, son of Darab Kiani, and written by Mahmoud Dafterkhan. Considering the fact that ancient folk tales can be a valuable source for discovering the customs of the story telling period, the author of the article intends to use a descriptive-analytical approach based on the text of Bighami's Darabanam - a romantic epic (Romance) - show some sides of ancient Iran's war customs; Therefore, he tries to answer the question of what is the ritual of war and warfare in Beghami's novel and how the customs of warfare in this story - whose origin goes back to pre-Islamic Iran - are similar to Islamic customs and the author's era? shows that folk stories including Darabnameh, in addition to explaining the customary customs and traditions in ancient Iran and the era of their origin, also reflect the common customs of the time when the story was written; As it can be said, all the customary rituals of war in Begami's Darabnameh belong to the Islamic era; In such a way that this work can be matched with Shahnamehs, Fatutnamehs and Persian heroic works in terms of martial characteristics.

Keywords

Main Subjects


ابن ندیم، محمد بن اسحاق. (1346). الفهرست. ترجمۀ محمدرضا تجدد. تهران: بانک بازرگانی ایران.
ارّجانی، فرامرز بن خداداد. (۱۳۶۲). سمک عیار. ج1. مجلد۱. مقدمه و تصحیح پرویز ناتل خانلری. تهران: آگاه.
ارّجانی، فرامرز بن خداداد. (۱۳۴۳). سمک عیار. ج1. مجلد۲. مقدمه و تصحیح پرویز ناتل خانلری. تهران: دانشگاه تهران.
ارّجانی، فرامرز بن خداداد. (۱۳۶۷). سمک عیار. ج2. مقدمه و تصحیح پرویز ناتل خانلری. تهران: آگاه.
ارّجانی، فرامرز بن خداداد. (۱۳۶۳). سمک عیار. ج3. مقدمه و تصحیح پرویز ناتل خانلری. تهران: آگاه.
بلوکباشی، علی. (1390). «معرفی و نقد بر داراب‌نامه» در ارج­نامه ذبیح­الله صفا. نوشتۀ سیدعلی آل­داوود. تهران: میراث مکتوب.
 بیغمی، محمد. (1381). دارابنامه. به کوشش ذبیح­الله صفا. تهران: علمی فرهنگی.
پادشاه، محمد. (۱۳۶۳). فرهنگ آنندراج. به کوشش محمد دبیر سیاقی. تهران: خیام.
جنیدی، فریدون. (۱۳۸۴). حقوق جهان در ایران باستان. تهران: بلخ.
دهخدا، علی‌اکبر. (1372). لغت­نامه. تهران: دانشگاه تهران.
تفضلی، احمد، (1378). تاریخ ادبیات پیش از اسلام. به کوشش ژاله آموزگار. تهران: سخن.
رامپوری، غیاث­الدین محمد. (1375). غیاث­اللغات. به کوشش منصور ثروت. تهران: امیرکبیر.
صفا، ذبیح‌الله. (1371). تاریخ ادبیات ایران. تهران: فردوس.
فخرمدبر، محمدبن منصور. (۱۳۴۶). آداب­الحرب و الشجاعه. تصحیح احمد سهیلی خوانساری. تهران: اقبال.
میرصادقی، جمال. (1383). داستان و ادبیات. تهران: آیه مهر.
حکیم، منوچهرخان. (1388). اسکندرنامه نقالی. به کوشش علیرضا ذکاوتی قراگزلو. تهران: سخن.
یونسی، ابراهیم و یارشاطر، احسان. (1383). «ادبیات داستانی در ایران زمین» در دانشنامه ایرانیکا. تهران: امیرکبیر.