نوع مقاله : مقاله پژوهشی
نویسنده
استادیار گروه تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد
چکیده
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله [English]
نویسنده [English]
Abstract
A funeral is one of the ceremonies that falls into the cultural sphere of a society and is one of the customs that all societies with different religions and cultures pay attention to. Mourning etiquette, as part of the ritual culture that is within the belly of everyday social relations, can be a speaking criterion for understanding the extent and level of religious and cultural developments in society. In this article, it is intended to examine the issue of mourning among the manuyan. As one of the religious minorities in Iran, the manuyan had a special religious and cultural fabric, including the attention to mourning among this minority. Something that has been perhaps underestimated so far. This is done in an analytical-descriptive way to show what beliefs and thoughts were influenced by the issue of mourning among them. It seems that due to the political and social atmosphere of the lives of the manuans and their connection with other religions, their funeral was a combination of rituals and ideas.
کلیدواژهها [English]
آقا محمدی، علیمحمد. (1384). مانی، مانیگری، صوفیگری. تهران: انتشارات فرهاد.
آسموسن، هنینگ، گیلز کیسپل. (1373). آیین گنوسی و مانوی. ویراسته میرچا الیاده. ترجمه ابوالقاسم اسماعیلپور. تهران: انتشارات فکر روز.
ابن ندیم، محمد بن اسحاق. (1346). الفهرست. ترجمه رضا تجدّد. تهران: ابنسینا.
اسماعیلپور، ابوالقاسم. (1383). اسطوره آفرینش در آیین مانی. تهران: فکر روز.
اسماعیلپور، ابوالقاسم. (1379). «اسطوره و هنر در آیین مانی». کتاب ماه هنر. ش 25 و 26. صص 21.
افسری کرمانی، عبدالرضا. (1371). نگرشی به مرثیهسرایی در ایران. تهران: مؤسسه اطلاعات.
امامی، نصرالله. (1369). مرثیهسرایی در ادبیات فارسی. تهران: دفتر مرکزی جهاد دانشگاهی.
بایرناس، جان. (1386). تاریخ جامع ادیان. ترجمه علیاصغر حکمت. تهران: علمی و فرهنگی.
برنا مقدم، محمد. (2536). درآمدی بر سیر اندیشه در ایران. تهران: جهان کتاب.
بهار، محمدتقی . (1384). «کشاکش مانوی- مزدکی» در کشاکشهای مانوی- مزدکی در ایران عهد ساسانی. به کوشش ملیحه کرباسیان و محمد زنجانی اصل. تهران: اختران.
بهبهانی، امید. (1384). در شناخت آیین مانی. تهران: بندهشن.
بهبهانی، امید. (1388). «تمثیلی مانوی در نکوهش مویه و زاری به سوگ درگذشتگان». زبان و زبانشناسی. س5. ش10. صص151-165.
بغدادی، ابومنصورعبدالقاهر. (1333). الفرق بین الفرق یا تاریخ مذاهب اسلام. به اهتمام محمدجواد مشکور. تبریز: کتابفروشی حقیقت.
بیرونی، ابوریحان. (1352). آثارالباقیه. ترجمهی علیاکبر داناسرشت. تهران: ابنسینا.
تفضلی، احمد. (1346). «در رثای مرزکو». راهنمای کتاب. س10. ش6. صص 577-579.
تقیزاده، حسن. (1335). مانی و دین او. تهران: انجمن ایرانشناسی.
حاجیانی، فرخ. (1386). «مرثیهای دلکش به زبان پهلوی، اشکانی، ترفانی». مطالعات ایرانی. س6. ش 11. صص49-70.
الحسینی العلوی، ابوالمعالی محمد. (1376). بیان الادیان در شرح ادیان و مذاهب جاهل و اسلامی. تصحیح عباس اقبال آشتیانی. به اهتمام محمد دبیرسیاقی. تهران: روزنه.
حکمت، علیاصغر. (1388). تاریخ ادیان. تهران: پژواک.
دِکره، فرانسوا. (1383). مانی و سنت مانوی. ترجمه عباس باقری. تهران: فرزان.
رحیمی، محمدعلی و آرمین، رهبین. (1383)، ریشههای نمایش در آیینهای یاران باستان. چاپ اول. تهران: اهورا.
رومر، کورنلیا. (1388). در جستجوی دینی گمشده (دین مانی). ترجمهی امیرحسین اکبری شالچی. تهران: پازینه.
رومر، کورنلیا و گئینون، لدویگ. (1387). بازماندههای زندگی مانی. ترجمه امیر حسین شالچی. تهران: آتیه.
آلبری، رابرت سسیل چالز. (1375). زبور مانوی. ترجمهی ابوالقاسم اسماعیلپور. تهران: فکر روز.
زرینکوب، عبدالحسین. (1363). تاریخ ایران بعد از اسلام. تهران: امیرکبیر.
شهرستانی، ابوالفتح محمد بن عبدالکریم. (1350). الملل و النحل. ترجمهی افضلالدین صدر ترکه اصفهانی. تصحیح محمدرضا جلالی نائینی. بیجا: اقبال.
طاهری عراقی، احمد. (1384). «ردیّهنویسی بر مانویت عصر اسلامی» در کشاکشهای مانوی- مزدکی در ایران عهد ساسانی. به کوشش ملیحه کرباسیان و محمد زنجانی اصل. تهران: اختران.
فردوسی، ابوالقاسم. (1366). شاهنامه. ج5. تهران: بینا.
کانپا، متیو. (1399). «هنر و تشریفات مذهبی مانوی، جادو، متون، اشیاء و تصاویر از مدیترانه تا آسیای مرکزی». ترجمه نگار مروتی. جندیشاپور. ش21. صص51-102.
کریستینسن، آرتور. (1379). ایران در زمان ساسانیان. ترجمه رشید یاسمی. تهران: دنیای کتاب.
کلیم کایت، هانس یوآخیم. (1373). هنر مانوی؛ با گفتاری درباره زندگی و تعالیم مانی. ترجمه: ابوالقاسم اسماعیلپور. تهران: فکر روز.
مألوف، امین. (1387). مانی، پیامبر باغهای اشراق. ترجمه حسین نعیمی. تهران: ثالث.
تقیزاده، حسن (1383). مانیشناسی. به کوشش ایرج افشار. تهران: توس.
مرسلی اصل، عباس. (1355). «دین مانی و رابطه آن با تصوف و عرفان». پایاننامه کارشناسی. مشهد: دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد.
مزداپور، کتایون. (1383). داغ گل سرخ. تهران: اساطیر.
مسعودی، علی بن حسین. (1349). التنبیه و الاشراف. ترجمه ابوالقاسم پاینده. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
مشکور، محمدجواد. (1345). «دین مانی». وحید. ش 35. صص 943-950.
مفتخری، حسین و ضائقی، راحله. (1386). «حیات سیاسی مانویان در قرون نخستین اسلامی». نامه تاریخپژوهان. ش 11. صص156-181.
نفیسی، سعید. (1343). سرچشمه تصوف در ایران. تهران: کتابفروشی فروغی.
نورانی اردبیلی، مصطفی. (1375). بررسی ادیان و عقاید. قم: دفتر مرکزی مکتب اهلالبیت.
وامقی، ایرج. (1378). نوشتههای مانی و مانویان. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی.
ویدن گرن، گئو. (1352). مانی و تعلیمات او. ترجمه نزهت صفای اصفهانی. تهران: بینا.
هامبی، لویی؛ دوویلار، مونره؛ گرن، گئو ویدن. (1389). هنر مانوی و زردشتی. ترجمهی یعقوب آژند. تهران: مولی.
هیلنز، جان راسل. (1387). راهنمای ادیان زنده جهان. ترجمه عبدالرحیم گواهی. تهران: بوستان کتاب.
)